>

KÖŞE YAZILARI | ZEYNEP SELİN KARATAŞ

Hiç Edilen

"Asılıydın evimin her bir köşesinde..." (Zeynep Selin Karataş)
 
   
 
 
     

Asılıydın evimin her bir köşesinde;
Ceketin şurada duruyordu; rengi solmuştu ödüm kopuyordu yıkanırda kokun gider diye.
Dokunma diyordum anneme, o benim tüm sarılmalarımın sindiği tek doku.

Bahçemdeki gece sefası, yeni doğmuş bir bebekle birleşse olamaz öyle bir koku...
Bu benim dünyayı algılama biçimim.
Yoksa duramazdım bu evde.
Hayal ettirenler olmasaydı seni bana,
Adını yazamazdım böyle derinlere.

Şu sobanın yanında ısınmıştık,
Ayağımda senin çorabın vardı.
Senin olmadığın bir iklimde ısınmak bana ızdıraptı.
Eminim şuan içinde bi köz var hala benim için tutuşan.
Yazarken hissediyorsundur, bunu.
Hep aynı odaya pencereye bakıyorsun aynı hislerle, koruduğunu sanıyorsun uyusam da biliyorum.

Hatta aynı anda ağlıyoruz. Ordasın biliyorum, gelemiyorum, bir kahve getiremiyorum, çünkü artık hep toksun bana...
Kimlere acıktın sevgilim? O sanatkar ellerin hangi bedenleri boyadı?
Beni soyutladı da senin o lanet sanatın, kimleri somutlaştırdı...
Tablonda biri can çekişiyor, tamda oraya bir nehir çizmişsin.
Gözyaşım mıdır akan içinde,
Yoksa yüzünü benim hüzünlerimde mi yıkadın?

Taşları attın kuytularıma, esas cevherlerimi dipte bıraktın.
Işığımdan kaybetmedim, herkes beni elmas sanıyor.
Oysa içi kapkara kesilmiş eski ve unutulmuş bir safir taşıyım.
Sabırla dizilmiş bir toprak çakrasıyım;
Bekletilen ....
Seni hep seven, çok seven, yiten ben...
İşte böyle bazı insanlar unutulmak içindir.
Bazıları hep hatırlansın diye,
" Birileri hiç edilir. "


ZEYNEP SELİN KARATAŞ
YAZARA E-POSTA GÖNDER

 

Diğer yazıları liste halinde görmek için tıklayın >

Favorilerinize ekleyinAnasayfaya dönPaylaşın
cosmoturk önerisi
GÜNLÜK FALINIZ
HAVA DURUMU
Anket
Aşk mı, Para mı?
Aşk
Para
>