Ancak bu rehberlik, baskıya dönüştüğünde gençlerin bireysel gelişimini engelleyebilir. Gençler, hayatı keşfetmeye çalışan, kendi kimliklerini bulma çabasında olan bireylerdir. Sürekli eleştirilen, yönlendirilen ve kısıtlanan bir genç, özgüvenini kaybedebilir ve kendi kararlarını vermekte zorlanabilir.

Büyükler çoğu zaman kendi deneyimlerine dayanarak gençlere yol göstermeye çalışırlar. Ancak unutulmamalıdır ki her bireyin hayatı farklıdır ve her kuşak kendi şartlarında büyür. Geçmişin doğruları, günümüzde geçerli olmayabilir. Gençlerin kendi hatalarından ders çıkarmalarına, düşüp kalkarak olgunlaşmalarına izin verilmelidir.

Elbette saygı çerçevesinde bir iletişim önemlidir. Gençlerin düşüncelerini ifade edebildiği, özgürce seçim yapabildiği bir ortam yaratılmalı; büyükler de bu süreci anlayışla ve sabırla desteklemelidir. Çünkü gençler, baskıdan değil, güven ve özgürlük ortamından beslenerek sağlıklı bireyler haline gelir.

Sonuç olarak, büyüklerin gençleri rahat bırakması, onları tamamen başıboş bırakmak değil; onları yargılamadan dinlemek, desteklemek ve kendi yollarını çizmelerine olanak tanımaktır. Bu tutum, hem gençlerin gelişimine hem de toplumun geleceğine olumlu katkılar sağlar.