Aşk konusunda bilinen tek şey şu aslında… Karşı tarafı var eden biziz. Her şeyin kaynağı biziz… Tavsiyeyle değil farkındalıkla yaşamlarımızı değiştirebiliyoruz. Bu tür bir şey başımıza geldiğinde, acıdan kafamızı duvarlara vururken çıkışı nasıl bulduğumuzu hatırlayıp üzülmüyor muyuz? Evet. Mesela bizi sevmeyen birine âşık olunca… Pasiften aktife geçerken, o insanları bizim gerçekliğimize uydukları için bizim seçtiğimizi görüveriyor göz.

Duygusal programlarımız, basitçe, büyürken kendimiz hakkında verdiğimiz bir dizi karar ve inandığımız inançlardan oluşuyor. Bir başka deyişle, yaşam tecrübelerimiz kararlara, kararlar duygusal programlara, duygusal programlarımız da aşk seçimlerimize dönüşüyor

Yani sekiz yaşına geldiğimizde kendimiz ve başkaları hakkında verdiğimiz kararların yüzde 80'ini oluşturuyoruz. Sekiz yaş ile 18 yaş arasında bir yüzde 15 daha eklenince yüzde 95'e tamamlanmış oluyor. Şimdi, ‘Ne yani... Beş yaşına kadar yaşadıklarım seçimlerimin, kurduğum hayatın yüzde 50'sini, 18 yaş da yüzde 95'ini mi etkiliyor?’ diyebilirsiniz.

Burada altı çizilmesi gereken nokta geriye kalan yüzde 5'i kullanarak yüzde 95'i, yani duygusal programlarımızı ve aşk seçimlerimizi değiştirebiliriz.

Yapmamız gereken önce bir bilgisayar kullanım kılavuzunu okur gibi, duygusal programlarımızı anlamak, acılarımızı, üzüntülerimizi satır satır yazmak…

Çocukluğunuzdan evi terk edene kadar hatırlayabildiğiniz en acılı olayları yazın. Halen süregelen durumları eklemeyi unutmayın. Anne-baba boşanması, anne­babanın sürekli kavga etmesi, çocukken hep kilolu ve bu nedenle alay edilen biri olmak gibi...