Çıktım evden...
İçimde garip bir titreyiş...
Dudaklarımda güneşin o kavruk çatlaklığı.
Gözlerim bakamazdı, o istediğim ileriye...

Kulağımda Çingene çalgıları sesi…
Kalbimde o alaturka ağırlık...
Durdum.
Kaldıramadım.
Kaldıramadım o an...
Anlamadığımdı içimdeki…
İçimdekini anlayamayacak kadar yandım..
İçim cayır_cayır yandı…
Sebebini anlamadım…
Çıldırdığım o son perşembe gibiydi...
O Agustus böceklerinin sağımda vızıldadığı…
Beyaz bluzumdaki yara izlerim gibiydi…
Bir beyaz gömleğin kamaştırdığı gibiydi yine…
Anlamadım…
Bir şarkı çalsın istedim o an en acısından…
Medeniyetli bir varoş şarkısı...
İçimdeki her şey sakince hareketlensin istedim…
Etrafı seyretmeden sadece içime dönük dans etmek istedim...
Ellerimi her kaldırdığımda havaya doğru,
dilim tutulsun gözlerim yaşarsın istedim...
Baktığım tek şey o anlamadığım olsun istedim...
Anlamadığım olsun…
Anladığım acı anlamadığımın olsun…
Nefesimi bıçak gibi doğrayan rüzgâr, içimde acı oluştursun istedim…
Hüzün otursun istedim gözlerime…

Acı bir kadın…
Yorgunluğun resmedileceği kadın…
Aşksız ama Sevgili olsun istedim…
Hani kimsenin bilmediği ve kendisinin de anlayamadığı o kadın…
o kadın olmak istedim gecenin bir yarısı yolda...
Elimdeki sigara hiç bitmesin...
Parmaklarımı eskiten sigara sarısı izlerim,
artık hiç geçmesin istedim.
Öylece kalakalmak ay’ın altında...
Yüzüm acıya dönük...
Yüzüm hüzün...
Hüzün içim.
İçim hüzün olsun istedim…
Ne çok istemişim ki, şimdi sadece hüzünden ibaretim… !

ZERRİN SUNMAN
YAZARA E-POSTA GÖNDER

Diğer yazıları liste halinde görmek için tıklayın >