Erken dönemlerde beslenme düzeni meyvelerden, kuru yemişlerden, sebzelerden, köklerden ve yabani etlerden oluşuyordu. Atalarımız şekeri meyveden alıyordu yemek bulmak çok zahmetliydi ve dolayısıyla, avlanmanın ve yiyecek toplamanın getirdiği fiziksel faaliyetler sayesinde tükettiklerinden daha fazla kalori yakıyorlardı. Şeker ve tuz ender bulunduğu için atalarımız çoğunlukla tahıl, sebze ve etle besleniyordu. Et sayesinde protein, vitamin, mineral ve yağ asidi ihtiyaçlarını karşılıyor, böylelikle daha uzun boylu oluyor, daha büyük beyinler geliştiriyorlardı. Meyvede bulunan basit şeker ile glikoz ve bitkilerdeki karmaşık karbonhidratlar ise büyüyüp güçlenmelerini ve enerji kazanmalarını sağlıyordu. Yiyecekler daima tazeydi. Diğer bir fark, atalarımızın yediği etin bugün bildiğimiz ete benzememesiydi. Onların yediği etlerde yağ oranı düşük, protein oranı yüksekti bizim yediğimiz etler ise genellikle daha besili olsun diye mısırla beslenmiş sığırlardan geliyor. Sonuç olarak atalarımız bir şey yakaladıkları veya ekinleri biçebildikleri zaman yemek yiyebiliyorlar, dolayısıyla aşırı kilo sorunuyla karşılaşmıyorlardı.

Fast food restoran sahipleri, iyi ya da kötü yiyecek diye bir şeyin olmadığını söylüyorlar ama asıl önemlisi iyi ya da kötü olan değil ne kadar yediğinizdir. Aynı şeye inanan çok sayıda beslenme uzmanı, doktor ve yiyecek üreticisi de var.

Güzel, iyi ve sağlıklı yiyecekler sizi doyurur, kilo alıp vermelerden kurtulmanıza yardımcı olur. Besin değerleri yüksektir ve sizi gençleştirir. Kötü yiyecekler ise size kendinizi daha aç ve tembel hissettirir, kilo alıp vermelerinizi bir kısır döngüye çevirir. Besin değerleri çok düşüktür ve sizi yaşlandırır. Bize göre kötü yiyecekler ziyan getirir. İyi yiyecekler ise bel ölçüsü kontrolünü kolaylaştırır, çünkü doyum duygunuzu artırırlar.